Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

ΚΑΙ ΟΜΩΣ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΧΕΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΤΟ ΙΣΛΑΜ


τον απόηχο των τελευταίων τρομοκρατικών επιθέσεων σε ευρωπαϊκό έδαφος, γέμισαν τα πρωτοσέλιδα του Ελληνικού και ευρωπαϊκού τύπου, προτροπές για αποφυγή σύνδεσης της μουσουλμανικής θρησκείας, του μουσουλμανικού πληθυσμού των ευρωπαϊκών χωρών και των μεταναστών, με την τρομοκρατία.

Στο όνομα ενός ψευδεπίγραφου πολυπολιτισμού και μιας εθνοϊσοπεδωτικής ανεκτικότητας, είναι πλέον αποκαλυπτική η δράση και το σχέδιο των υμνητών της παγκοσμιοποίησης, να επιβάλλουν την αποδοχή του Ισλάμ και την δημογραφική, θρησκευτική, κοινωνική και πολιτισμική αλλοτρίωση, της Γηραιάς Ηπείρου.
Δυστυχώς, οι πολίτες των ευρωπαϊκών χωρών είναι ανήμποροι να αντιδράσουν σε αυτόν τον υβριδικό νέο εξισλαμισμό. Διακατέχονται από ενοχικά σύνδρομα που πηγάζουν από τις χριστιανικές Σταυροφορίες και την αποικιοκρατία, όπως και φοβικά σύνδρομα, λόγω της ασσυμετρικότητας της τρομοκρατίας και της αδυναμίας πρόβλεψης και αποτροπής των αντίστοιχων επιθέσεων,.
Ένα εξισλαμισμό, που ο Οίκος του Ισλάμ (Dar al-Islam) επιβάλλει στον Οίκο του Πολέμου (Dar al-Harb), δηλαδή τις ευρωπαϊκές χώρες, έως ότου τεθούν με την τζιχάντ, υπό το κράτος της αληθούς πίστεως (Islam). Κατά αυτόν τον τρόπο, όσο αυξάνονται οι ιαχές Allahu akbar, τόσο αυξάνει ο φόρος αίματος αθώων θυμάτων και η λυσσαλέα προπαγάνδα των φερέφωνων αλληλέγγυων και εθνομηδενιστών.
Αποτελεί τελικά το Ισλάμ μια θρησκεία αγάπης; Η απάντηση είναι απλή. Σε καμία περίπτωση.
Ο πυρήνας της θρησκείας του Ισλάμ είναι οι θεϊκές εντολές και η υποταγή. Οι ισλαμικές αρχές – εντολές καθιερώθηκαν στο Κοράνι και επιβλήθηκαν, ως νόμος, με τη σαρία. Βέβαια, αυτές οι θεϊκές εντολές – νόμοι έχουν αλλότροπη ανάγνωση και ερμηνεία, από τα διάφορα παρακλάδια – συνιστώσες της μουσουλμανικής θρησκείας. Πλέον ευανάγνωστη και άμεσα αντιληπτή διαφορά είναι αυτή μεταξύ σιιτών και σουνιτών. Κοινός όμως παρονομαστής και αυτό που εν πολλοίς εξηγεί και συνδέει άμεσα την τρομοκρατία με το Ισλάμ, είναι η θεωρία του ιερού πολέμου – τζιχάντ (jihad).
«Μάχεσθε μέχρις ότου αποσοβηθή αφ’ υμών ο κίνδυνος του πειρασμού, και όταν δεν υπάρχη άλλη λατρεία ειμή η του μόνου Θεού……. Οπόταν συναντάτε τους απίστους φονεύετε και κατασφάζετε, συγκρατούντες στερεώς τα δεσμά του αιχμαλώτου……  Ο Θεός δε θα απολέση τα έργα των πεσόντων εν τη μάχη υπέρ πίστεως……. Θα οδηγήση αυτούς και θα εισάγει αυτούς εις τον Παράδεισον ……».
Οι παραπάνω αναφορές στο Κοράνι, προτρέπουν τους απανταχού μουσουλμάνους, σε μια αέναη και δυναμική αντιμετώπιση των «απίστων». Η ιερή υποχρέωση για δυναμικό, εξτρεμιστικό προσηλυτισμό αποτελεί αναμφισβήτητο στοιχείο της μουσουλμανικής θρησκείας και αποδεικνύει ότι το Ισλάμ, εκτός από θρησκευτική υπόσταση έχει και πολιτικό – κρατικό – δικαστικό χαρακτήρα. Τρανταχτό παράδειγμα το Ισλαμικό Κράτος (ISIS), ένα χαλιφάτο – μόρφωμα, ένα κράτος με θρησκευτική εξτρεμιστική ρίζα, που απέχει παρασάγγας από κάθε είδους έτερης κρατικής οντότητας και νομιμοποίησης.
             Υπάρχει μετριοπαθές Ισλάμ; Σαφώς και υπάρχει.
Τρανταχτό παράδειγμα οι Έλληνες Πομάκοι, οι οποίοι κόντρα στη θεωρία της σύγκρουσης των πολιτισμών του Χάντιγκτον, αποτελούν ένα ελληνικότατο πληθυσμό, με αγάπη προς την πατρίδα και μεγάλο κοινωνικό, πολιτιστικό και εθνικό έργο.
Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ των ισλαμιστών τρομοκρατών και των μετριοπαθών, μερικώς ή ολικώς, ενσωματωμένων μουσουλμάνων των ευρωπαϊκών κοινωνιών, βρίσκεται στην απουσία της ηθικής και επομένως στο φανατισμό. Οι ισλαμιστές τρομοκράτες προέρχονται από φτωχές κοινότητες όπου η ανέχεια, η πείνα, η έλλειψη παιδείας και ευκαιριών και η αποξένωση, δημιουργού υποκουλτούρα και ριζοσπαστισμό.
Από την άλλη πλευρά όμως, οι τρομοκρατικές επιθέσεις από Ευρωπαίους, 2ης και 3ης γενιάς, μουσουλμάνους μετανάστες, δείχνει την αποτυχία ενσωμάτωσης, κοινωνικής ένταξης και δημιουργίας εθνικής συνείδησης και φρονήματος, σε αυτούς. Οπότε λογικά προκύπτει το ερώτημα, αφού υπήρξε αποτυχία ενσωμάτωσης τους, πως θα επιτύχει το εγχείρημα ένταξης και απορρόφησης, των εκατομμυρίων λαθρομεταναστών που πλημύρισαν την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια; Ο σκεπτικισμός εύλογος και ο κίνδυνος υπαρκτός, όσο και αν κάποιοι εθελοτυφλούν και αντιδρούν, χαρακτηρίζοντας τις λογικές φωνές επισήμανσης του προβλήματος, ως ρατσιστικές.
Η Ευρώπη αποσυντίθεται με γοργούς ρυθμούς. Ο Ισλαμικός φονταμενταλισμός και η κρίση του ευρώ δρουν ως καταλύτες και η απουσία πολιτικών με ήθος και αγάπη προς την Πατρίδα, είτε αφήνουν τον κόσμο παγερά αδιάφορο, πνιγμένο στα προβλήματα της καθημερινής επιβίωσης, είτε ύποπτα και συνομωσιολογικά  αμέτοχο. Δεν είναι τυχαία η έξαρση του Ισλαμικού φονταμενταλισμού, σε μια περίοδο που προωθείται η άχρωμη πολυπολιτισμικότητα, η ισοπεδωτική ισότητα και η κακώς νοούμενη διαφορετικότητα.
Τα εθνικιστικά κινήματα, με όπλο την ιδεολογία τους, υπερβαίνουν το φόβο, την οργή και τον πανικό που σπέρνουν οι τρομοκρατικές επιθέσεις. Η εθνική ευημερία, η κοινωνική συνοχή, οι εθνικές παραδόσεις και το εθνικό φρόνημα είναι έννοιες συνυφασμένες με την εθνικιστική ιδεολογία για αυτό το λόγο αποτελούν στόχο των τρομοκρατικών επιθέσεων.  Ο Τζόρτζ Όργουελ έλεγε ότι σε μια εποχή παγκόσμιου ψεύδους, το να λες την αλήθεια είναι μια πράξη επαναστατική.
Οι Έλληνες εθνικιστές του Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή έλεγαν και λένε την αλήθεια, εντός και εκτός συνόρων. Με ευχολόγια για ειρήνη, πολυπολιτισμικότητα και ανεκτικότητα δεν καταπολεμάται η Ισλαμιστική τρομοκρατία.  Χρειάζεται εκ θεμελίων ανοικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως του Ελληνικού κράτους, με νέους πολιτικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτισμικούς όρους, όπου το Έθνος – Κράτος θα έχει την πρέπουσα κυρίαρχη θέση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...