Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

ΑΣ (ΞΑΝΑ)ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ «ΝΑΖΙΣΜΟ»…

Γράφει ο Οδυσσεύς Πατεράκης
propaganda-mmeΠερί «ναζισμού» και πάλιν ο λόγος, αφού έτσι θέλουν οι, πανικόβλητοι μπροστά στην διαρκώς διευρυνόμενη απήχηση της Χρυσής Αυγής, απελπισμένοι κονδυλοφόροι-απολογητές του συστήματος. 

Και δεν έχει τούτο το κείμενο στόχο να καταδείξει, αγαπητέ αναγνώστη, τον πανικό όσων επένδυσαν στο «αντί», αδυνατώντας ν’ αρθρώσουν λόγο ουσίας, ικανό ν’ αντιπαρατεθεί ως Θέσις, στο πολιτικό πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής. 
Θα επιχειρήσει κάτι βαθύτερο από την επιφάνεια της τρέχουσας «πολιτικής», που δεν είναι πλέον παρά η διαχείρισις του συστημικού πανικού, απέναντι στο μοναδικό εγχείρημα ανατροπής του κατεστημένου, που συνιστά η γέννηση και ύπαρξη της Χρυσής Αυγής, κατεστημένου υπό την ευρύτερη, ακόμη και πέραν της καθαυτό «πολιτικής», έννοια, που ανάγεται στο ίδιο το υπόβαθρο του συστημικού οικοδομήματος, κι’ έχει να κάμει με μια σχολή σκέψης που, καίτοι αποτυχημένη, υπό την έννοια της αδυναμίας διατύπωσης αξιόπιστης πρότασης για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας Δικαίου, επιμένει να καταλογίζει την, ως άνω, πασιφανή αδυναμία της σε …καταδεικνυόμενους …»επικίνδυνους» ( προς τι ; ) «αντιπάλους» ( τίνος ; ). 
Είναι εύκολο, όταν είσαι κυρίαρχος του πληροφοριακού «παιχνιδιού», να …ετεροπροσδιορίζεις τον αντίπαλο, όταν εκείνος δεν έχει τα ανάλογα προς απάντηση «μέσα».
Αλλά, το να αποδίδεις σε κάποιον τον χαρακτηρισμό του «ναζιστή» στην Ελλάδα του 2017, δεν είναι απλά ανιστόρητο, αλλά και βαθειά α-φιλόσοφο εγχείρημα.
Ανιστόρητο διότι ο «ναζισμός» είναι ένα φαινόμενο που αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, που ως πολιτικοϊδεολογική ενότητα, συμπεριλαμβάνει στοιχεία αυστηρά εν τόπω και χρόνο ενταγμένα, τα οποία δεν μπορούν να αποσπαστούν απ’ αυτόν, προκειμένου να του αποδοθεί χαρακτήρας αέναης ή/και διαπλανητικής «ταυτότητας». 
Και α-φιλόσοφο, διότι οι άσχετοι προς το βιοθεωρητικό υπόβαρο του «ναζισμού», δεν λαμβάνουν υπόψιν πως πρόκειται για μια αντίληψη που δεν αποδέχεται την «Ιστορία» ως πεπερασμένο (αρχήν, μέση, και τέλος έχον) μέγεθος.
Ή, επί το απλούστερον, ως έκφραση «ιστορικής ασυνέπειας», δεν περιλαμβάνει ο «ναζισμός» ως συστατικό φιλοσοφικό του στοιχείο καμμιά «κοσμογονικής» υφής …»απαρχή» και «τελεολογία».
Ο «αυτοπροσδιοριζόμενος», επομένως, ως «ναζιστής», καθίσταται ταυτόχρονα και αυτοαναιρούμενος, ως ευρισκόμενος σε χρόνο και τόπο διαφορετικό από την ανάπτυξη και εξέλιξη του φαινομένου.
Εκείνο δηλαδή που, κοντολογίς, συγχέουν, σκοπίμως ή μη, «αυτοπροσδιοριζόμενοι» και «ετεροπροσδιορίζοντες», είναι ο «ναζισμός» με την γνώμη για τον «ναζισμό».
Σε ποιαν λοιπόν ουσιώδη βάση εδράζεται ο ετεροπροσδιορισμός κάποιου ως «ναζιστή», στην Ελλάδα του σήμερα, κάποιου που ούτε Γερμανός είναι, ούτε στον Μεσοπόλεμο ζει, όταν δηλαδή, ούτε ένας Γερμανός του 2017, ούτε ένας Έλληνας ή ο,τιδήποτε άλλο, του σήμερα ή του Μεσοπολέμου, δύναται με βάση την φιλοσοφική βάση του «ναζισμού», να αυτοπροσδιοριστεί ως «ναζιστής» ;
 Απλούστατα, στη βάση της κατασυκοφάντησης και μόνον, υπό την επίδραση μιας ιστορικής καταγραφής-προπαγάνδας, βασισμένης στην μονόπλευρη «θέαση» από πλευράς των νικητών του πολέμου.
Ας βρουν λοιπόν, επιτέλους την ειλικρίνεια, ρίχνοντας τις «πλουραλιστικές» μάσκες τους οι «μέντορες» του αντιχρυσαυγιτισμού, να μιλήσουν ευθέως για ΑΔΙΚΗΜΑ ΓΝΩΜΗΣ, αφήνοντας την ετερο-απόδοση «ταυτότητας» στους πολιτικούς αντιπάλους τους κατά μέρος…
https://ethnikismos.net/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...